31 مه 2023- از هر سه بزرگسال مبتلا به دیابت نوع 2، یک نفر ممکن است بیماری قلبی عروقی شناسایی نشده، داشته باشد. بر اساس تحقیقات جدیدی که در مجله انجمن قلب آمریکا منتشر شده است، سطوح بالایی از دو بیومارکر پروتئینی که نشان دهنده ی آسیب قلبی هستند، با بیماری قلبی عروقی ناشناخته یا بدون علامت در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 در مقایسه با افراد بدون دیابت نوع 2، مرتبط می باشند.

آزمایش‌ های بیومارکر تروپونینT قلبی با حساسیت بالا و بیومارکر پپتید ناتریورتیکN-terminal pro-B-type، برای اندازه‌گیری آسیب و استرس به قلب استفاده می‌شوند. این آزمایش ها به طور معمول برای تشخیص حمله قلبی و نارسایی قلبی استفاده می شوند. با این حال، افزایش ملایم غلظت این پروتئین ها در جریان خون ممکن است یک علامت هشدار دهنده ی اولیه از تغییرات در ساختار و عملکرد قلب باشد، که ممکن است خطر نارسایی قلبی، بیماری عروق کرونر قلب یا مرگ را افزایش دهد.

دکتر الیزابت سلوین، یکی از نویسندگان این مطالعه و استاد اپیدمیولوژی در دانشکده بهداشت عمومی جانز هاپکینز بلومبرگ در بالتیمور، گفت: آنچه که ما می بینیم این است که بسیاری از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که حمله قلبی یا سابقه بیماری قلبی عروقی نداشته اند، در معرض خطر بالای عوارض قلبی عروقی هستند. برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 در معرض خطر کم و برخی در معرض خطر بالای بیماری های قلبی عروقی قرار دارند، بنابراین سوال باز این است که چه کسانی بیشتر در معرض این خطر هستند؟ ارزیابی این بیومارکرهای قلبی، دریچه ای به خطر قلبی عروقی در افرادی باز می کند که در غیر این صورت ممکن است به عنوان افراد در معرض بیشترین خطر شناسایی نشوند.

محققان اطلاعات بهداشتی و نمونه خون بیش از 10300 بزرگسال را که به عنوان بخشی از نظرسنجی معاینه سلامت و تغذیه ملی ایالات متحده از سال 1999 تا 2004 جمع آوری شده بود، تجزیه و تحلیل کردند. هدف این بود که تعیین کنند آیا بیماری قلبی عروقی ناشناخته قبلی بدون هیچ علامتی می تواند بر اساس سطوح بالای بیومارکرهای پروتئینی قلبی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 و بدون آن، شناسایی شود. شرکت کنندگان در مطالعه هیچ سابقه بیماری قلبی عروقی در هنگام ثبت نام در مطالعه گزارش نکرده بودند.

محققان با استفاده از نمونه خون ذخیره شده از همه شرکت کنندگان در این مطالعه، سطوح این دو نشانگر زیستی قلبی را اندازه گیری کردند. آمار مرگ و میر از شاخص ملی مرگ و میر جمع آوری شد. پس از تنظیم برای سن، نژاد، درآمد و عوامل خطر قلبی عروقی، آنها ارتباط بین سطوح بالای تروپونین و NT-pro BNPرا با خطر مرگ ناشی از مرگ قلبی عروقی یا همه علل ارزیابی کردند.

این مطالعه نشان داد:

· یک سوم(33.4 درصد) از بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 علائمی از بیماری قلبی عروقی شناسایی نشده داشتند، همانطور که افزایش سطح این دو نشانگر پروتئینی نشان داد، در حالیکه تنها 16.1 درصد از افراد بدون دیابت دارای علائمی از بیماری قلبی عروقی شناسایی نشده  بودند.

· در میان بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2، افزایش سطح تروپونین و NT-pro BNP، با افزایش خطر مرگ ناشی از همه علل (به ترتیب 77 و 78 درصد افزایش خطر) و مرگ قلبی عروقی (به ترتیب 54 درصد و بیش از دو برابر افزایش خطر) در مقایسه با سطوح طبیعی این پروتئین ها در خون مرتبط بودند. این خطر پس از تعدیل برای سایر عوامل خطر قلبی عروقی، همچنان بالا باقی ماند.

· پس از تنظیم سن، سطوح بالای تروپونین در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 به طور کلی و در همه ی گروه های سنی، هر دو جنس، نژادها و قومیت ها و با وزن های متفاوت، شایع تر بود. در مقابل، سطح NT-pro BNP، در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 در مقایسه با افراد بدون دیابت نوع 2 پس از تنظیم برای سن، افزایش نیافت.

· شیوع تروپونین بالا در افرادی که برای مدت طولانی تری به دیابت نوع 2 مبتلا بودند و سطح قند خونشان به خوبی کنترل نشده بود به طور قابل توجهی بیشتر بود.

دکتر سلوین، گفت: کلسترول اغلب عاملی است که ما برای کاهش خطر بیماری های قلبی عروقی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 هدف قرار می دهیم. با این حال، دیابت نوع 2 ممکن است تاثیر مستقیمی بر قلب داشته باشد که به سطح کلسترول مرتبط نیست. اگر دیابت نوع 2 مستقیما باعث آسیب شود، به عروق کوچک قلب که با تجمع پلاک کلسترول ارتباطی ندارند، آسیب وارد می کند، بنابراین داروهای کاهش دهنده کلسترول نمی توانند از این نوع آسیب قلبی جلوگیری کنند. تحقیق ما نشان می دهد که درمان های دیگری به غیر از استاتین ها برای کاهش خطر بیماری قلبی عروقی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مورد نیاز است.

تحقیقات زیادی بر روی مطالعه چگونگی تأثیر عوامل خطر سنتی مانند فشار خون بالا و کلسترول بر سلامت قلب و عروق متمرکز شده است، با این حال، شواهد جدید نشان می‌دهد که غربالگری برای نشانگرهای زیستی قلبی خاص باید به ارزیابی روتین عوامل خطر سنتی قلبی عروقی اضافه گردد.

وی افزود: بیومارکرهای تجزیه و تحلیل شده در این مطالعه برای دسته بندی سیستماتیک بیماران بر اساس وضعیت سلامتی آنها بسیار قدرتمند عمل می کنند. اندازه گیری نشانگرهای زیستی به طور روتین تر ممکن است به ما کمک کند تا روی درمان های پیشگیرانه ی قلبی عروقی برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که در معرض خطر بالاتری هستند، تمرکز کنیم.

این یکی از اولین مطالعاتی است که از شرکت کنندگانی که واقعاً منعکس کننده جمعیت عمومی هستند، استفاده کرده است. با این حال، از آنجایی که داده ها اجازه شناسایی بیماری قلبی، نارسایی قلبی، حوادث سکته مغزی یا عوارض قلبی عروقی را نمی دهد، تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا اندازه گیری معمول این نشانگرهای زیستی ممکن است عوارض قلبی عروقی را در این جمعیت کاهش دهد، باید انجام شود.

طبق  آمار جدید انجمن قلب آمریکا در سال 2023، تعداد 102188 مرگ در ایالات متحده در سال 2020 (شامل دیابت نوع 1 و نوع 2) و حدود 1.64 میلیون مرگ در سراسر جهان به دیابت، نسبت داده شده است.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2023-05-adults-diabetes-undetected-cardiovascular-disease.html